Strona g??wna STRONA G�ÓWNA Kategorie porównania KATEGORIE Poradniki kupującego PORADNIK Kontakt KONTAKT Poleć stronę znajomym:



Wady i zalety uk³adów napêdowych stosowanych w samochodach osobowych


Uk³ady napêdowe wystepuj±ce w somochodach osobowych mo¿na podzieliæ na trzy g³ówne rodzaje:

  • napêd tylny,

  • napêd przedni,

  • napêd na wszystkie ko³a (4x4).


A. Napêd tylny, z ang. RWD.

Rozró¿nia siê nastêpuj±ce odmiany napêdu tylnego:

  • z silnikiem umieszczonym z przodu i napêdem na ko³a tylne, zwany uk³adem klasycznym,

  • z silnikiem umieszczonym z ty³u i napêdem na ko³a tylne, tj. zblokowany,

  • z silnikiem umieszczonym centralnie i napêdem na ko³a tylne.


Napêd tylny z silnikiem umieszczonym z przodu i napêdem na ko³a tylne.

Jest to uk³ad napêdowy z silnikiem, sprzêg³em i skrzyni± biegów umieszczonymi z przodu samochodu ale napêdzan± osi± tyln±. Napêd z silnika na o¶ tyln± przenoszony jest za pomoc± wa³u napêdowego.

ZALETY:

  • Samochody z napêdzan± tyln± osi± nie maj± zwykle problemów z przeniesieniem mocy na asfalt przy ruszaniu i przyspieszaniu, poniewa¿ podczas gwa³townego ruszania ty³ auta dociskany jest jeszcze bardziej do drogi. W przypadku nawierzchni asfaltowych i dobrych warunków drogowych ten rodzaj napêdu sprawdza siê doskonale.

  • Wystêpuje korzystny rozk³ad obci±¿eñ przy pe³nym obci±¿eniu pojazdu.

  • Podczas jednoczesnego skrêcania i dodawania gazu, tylne ko³a dociskane s± do drogi, a przednie ko³a s³u¿± wy³±cznie do zmiany kierunku ruchu. Dziêki temu granica utraty przyczepno¶ci kó³ przesuwa siê zdecydowanie dalej w porównaniu z autami wyposa¿onymi w przedni napêd.

  • Na granicy przyczepno¶ci kó³ samochód z tylnym napêdem zaczyna zacie¶niaæ zakrêt (u¶lizg tylnych kó³ na zewn±trz zakrêtu), co powoduje jego nadsterowno¶æ. Jednak kierowca nie musi zdejmowaæ nogi z gazu a mimo tego wci±¿ mo¿e zachowaæ kontrolê nad pojazdem. Wystarczy odpowiednia kontra kierownic± lub ewentualnie prowadzenie auta w po¶lizgu.

  • Wystêpuje dobre doci±¿enie kó³ napêdowych przy ruszaniu i je¼dzie pod górê.

  • Mo¿na zastosowaæ d³ugi uk³ad wydechowy, który zapewni lepsze t³umienie ha³asu z silnika i ³atw± zabudowê katalizatora.

  • Wystêpuje korzystna strefa zgniotu z przodu pojazdu.

  • Tylne mosty napêdzane wa³em przegubowym mog± przenosiæ du¿e warto¶ci momentu obrotowego silnika i charakteryzuj± siê du¿± odporno¶ci± na zu¿ycie, co ogranicza awaryjno¶æ auta.

  • Prostsza konstrukcja przedniej osi auta, gdy¿ ko³a kierowane nie s± ko³ami napêdzanymi oraz wiêcej miejsca na konstrukcjê przedniego zawieszenia.

  • Praktycznie nieograniczona d³ugo¶æ silnika jaki mo¿na zainstalowaæ w aucie.

  • Zastosowanie tylnego napêdu zmniejsza obci±¿enie elementów zawieszenia, drgania zawieszenia s± ³atwiejsze do wyt³umienia i nie przenosz± siê na nadwozie, to z kolei powoduje wzrost komfortu podró¿owania.

  • Prostsza konstrukcja uk³adu sterowania skrzyni biegów, d¼wignia zmiany biegów jest zabudowana bezpo¶rednio na skrzyni.

  • Klasyczny uk³ad napêdowy przyczynia siê do równomiernego zu¿ycia opon i uzyskiwania wy¿szych przebiegów przez ogumienie.


WADY:

  • Wystêpuje zjawisko niestateczno¶ci w ruchu prostoliniowym, wskutek wystêpowania efektu pchania auta przez uk³ad napêdowy.

  • Wystêpuje s³abe doci±¿enie kó³ jezdnych przy niepe³nej ³adowno¶ci, przez co zmniejsza siê mo¿liwa do uzyskania si³a napêdowa, jest to dokuczliwe zw³aszcza w trudnych warunkach drogowych (deszcz, ¶nieg, b³oto).

  • Mniejsza przestrzeñ pasa¿erska (objawia siê to mniejsz± ilo¶æ miejsca na nogi, zw³aszcza dla ¶rodkowego pasa¿era tylnej kanapy) i baga¿owa z uwagi na konieczno¶æ zabudowy wa³u napêdowego oraz tylnego mostu napêdowego.

  • W trudnych warunkach drogowych (deszcz, ¶nieg, b³oto) auta z tylnym napêdem s± trudniejsze do opanowania dla wiêkszo¶ci kierowców ni¿ auta przednionapêdowe. £atwo dochodzi do po¶lizgu tylnych kó³, a zmieniaj±ca siê si³a napêdowa powoduje powstawanie zmian toru jazdy i konieczno¶æ ich korygowania przez kierowcê.

  • Wiêksza masa uk³adu napêdowego w porównaniu z autem wyposa¿onym w przedni napêd,

  • Tendencja do nadsterowno¶ci (wyje¿d¿ania tylnych kó³ na zewn±trz zakrêtu) przy szybkim pokonywaniu zakrêtów.

  • Wiêksza liczba elementów sk³adowych uk³adu napêdowego powoduje zwiêkszone koszty produkcji takiego uk³adu napêdowego.

  • D³u¿sza droga przenoszenia napêdu z silnika na ko³a pojazdu, oznaczaj±ca wiêksze straty mocy i momentu obrotowego.

Napêd tylny z silnikiem umieszczonym z ty³u i napêdem na ko³a tylne.

Jest to uk³ad napêdowy z silnikiem, sprzêg³em i skrzyni± biegów umieszczonymi z ty³u samochodu i napêdzan± osi± tylni±. Uk³ad tego typu obecnie jest rzadko stosowany w samochodach, zwykle w autach sportowych.


ZALETY:

  • Samochody z napêdzan± tyln± osi± nie maj± zwykle problemów z przeniesieniem mocy na asfalt przy ruszaniu i przyspieszaniu, poniewa¿ podczas gwa³townego ruszania ty³ auta dociskany jest jeszcze bardziej do drogi. W przypadku nawierzchni asfaltowych i dobrych warunków drogowych ten rodzaj napêdu sprawdza siê doskonale.

  • Podczas jednoczesnego skrêcania i dodawania gazu, tylne ko³a dociskane s± do drogi, a przednie ko³a s³u¿± wy³±cznie do zmiany kierunku ruchu. Dziêki temu granica utraty przyczepno¶ci kó³ przesuwa siê zdecydowanie dalej w porównaniu z autami wyposa¿onymi w przedni napêd.

  • Na granicy przyczepno¶ci kó³ samochód z tylnym napêdem zaczyna zacie¶niaæ zakrêt (u¶lizg tylnych kó³ na zewn±trz zakrêtu), co powoduje jego nadsterowno¶æ. Jednak kierowca nie musi zdejmowaæ nogi z gazu a mimo tego wci±¿ mo¿e zachowaæ kontrolê nad pojazdem. Wystarczy odpowiednia kontra kierownic± lub ewentualnie prowadzenie auta w po¶lizgu.

  • Wystêpuje dobre doci±¿enie kó³ napêdowych przy ruszaniu i je¼dzie pod górê.

  • Prostsza konstrukcja przedniej osi auta, gdy¿ ko³a kierowane nie s± ko³ami napêdzanymi oraz wiêcej miejsca na konstrukcjê przedniego zawieszenia.

  • Krótka droga przenoszenia napêdu z silnika na ko³a pojazdu oznaczaj±ca mniejsze straty mocy i momentu obrotowego.

  • Mamy mniej elementów sk³adowych, obni¿aj±cych mas± i awaryjno¶æ uk³adu napêdowego.


WADY:

  • Wystêpuje niestateczno¶æ w ruchu prostoliniowym, wskutek wystêpowania efektu ci±gniêcia auta przez uk³ad napêdowy.

  • Tendencja do nadsterowno¶ci (wyje¿d¿ania tylnych kó³ na zewn±trz zakrêtu) przy szybkim pokonywaniu zakrêtów.

  • W trudnych warunkach drogowych (deszcz, ¶nieg, b³oto) auta z tylnym napêdem s± trudniejsze do opanowania dla wiêkszo¶ci kierowców ni¿ auta przednionapêdowe. £atwo dochodzi do po¶lizgu tylnych kó³, a zmieniaj±ca siê si³a napêdowa powoduje powstawanie zmian toru jazdy i konieczno¶æ ich korygowania przez kierowcê.

  • Wystêpuje niekorzystny rozk³ad obci±¿eñ w aucie, gdy¿ znaczna masa skupiona jest z ty³u pojazdu,

  • Wiêksze obci±¿enie elementów tylnego zawieszenia.

  • Du¿a masa i przez to zwiêkszone zu¿ycie tylnych opon.

  • Praktycznie brak miejsca na baga¿nik z ty³u pojazdu.

  • W komorze silnika jest ma³o miejsca i utrudnia to dostêp do niektórych podzespo³ów,

  • Skomplikowane sterowanie skrzyni biegów.

  • Krótki uk³ad wylotowy (trudno¶ci z wyt³umieniem ha³asu silnika i zastosowania katalizatora),

  • Wystêpuj± trudno¶ci z z ch³odzeniem sinika.

  • Niewielki baga¿nik w przedniej czê¶ci pojazdu.

Napêd tylny z silnikiem umieszczonym centralnie i napêdem na ko³a tylne.

Uk³ad rzadko stosowany w samochodach osobowych, zazwyczaj w dwumiejscowych autach sportowych.


ZALETY:

  • Samochody z napêdzan± tyln± osi± nie maj± zwykle problemów z przeniesieniem mocy na asfalt przy ruszaniu i przyspieszaniu, poniewa¿ podczas gwa³townego ruszania ty³ auta dociskany jest jeszcze bardziej do drogi. W przypadku nawierzchni asfaltowych i dobrych warunków drogowych ten rodzaj napêdu doskonale siê sprawdza.

  • Podczas jednoczesnego skrêcania i dodawania gazu, tylne ko³a dociskane s± do drogi, a przednie ko³a s³u¿± wy³±cznie do zmiany kierunku ruchu. Dziêki temu granica utraty przyczepno¶ci kó³ przesuwa siê zdecydowanie dalej w porównaniu z autami wyposa¿onymi w przedni napêd.

  • Na granicy przyczepno¶ci kó³ samochód z tylnym napêdem zaczyna zacie¶niaæ zakrêt (u¶lizg tylnych kó³ na zewn±trz zakrêtu), co powoduje jego nadsterowno¶æ. Jednak kierowca nie musi zdejmowaæ nogi z gazu a mimo tego wci±¿ mo¿e zachowaæ kontrolê nad pojazdem. Wystarczy odpowiednia kontra kierownic± lub ewentualnie prowadzenie auta w po¶lizgu. Jednak szybkie prowadzenie samochodu z tylnym napêdem wymaga du¿ej wprawy, gdy¿ czêsto przy ujêciu gazu w zakrêcie, maj± one tendencjê do gwa³townego obracania siê wokó³ w³asnej osi.

  • Wystêpuje dobre doci±¿enie kó³ napêdowych przy ruszaniu i je¼dzie pod górê.

  • Prostsza konstrukcja przedniej osi auta, gdy¿ ko³a kierowane nie s± ko³ami napêdzanymi oraz wiêcej miejsca na konstrukcjê przedniego zawieszenia.

  • Zastosowanie tylnego napêdu zmniejsza obci±¿enie elementów zawieszenia, drgania zawieszenia s± ³atwiejsze do wyt³umienia i nie przenosz± siê na nadwozie, to z kolei powoduje wzrost komfortu podró¿owania.

  • Centralne umieszenie silnika daje lepszy rozk³ad obci±¿eñ na obie osie i korzystne po³o¿enie ¶rodka masy objawiaj±ce siê wiêksz± stabilno¶ci± w ruchu pojazdu-neutralna charakterystyka w prowadzeniu auta.

WADY:

  • Przesuniêty przed tyln± o¶ zespó³ napêdowy zazwyczaj skutecznie ogranicza ilo¶æ miejsca w kabinie.

  • Wystêpuje niestateczno¶æ w ruchu prostoliniowym, wskutek wystêpowania efektu ci±gniêcia auta przez uk³ad napêdowy.

  • W trudnych warunkach drogowych (deszcz, ¶nieg, b³oto) auta z tylnym napêdem s± trudniejsze do opanowania dla wiêkszo¶ci kierowców ni¿ auta przednionapêdowe. £atwo dochodzi do po¶lizgu tylnych kó³, a zmieniaj±ca siê si³a napêdowa powoduje powstawanie zmian toru jazdy i konieczno¶æ ich korygowania przez kierowcê.

  • Skomplikowane sterowanie skrzyniki biegów.

  • Wystêpuj± trudno¶ci z z ch³odzeniem sinika.

  • W warunkach zimowych auta z tylnym napêdem s± trudniejsze do opanowania dla wiêkszo¶ci kierowców ni¿ auta przednionapêdowe.

B. Napêd przedni, z ang. FWD.

Jest to uk³ad napêdowy z silnikiem, sprzêg³em i skrzyni± biegów umieszczonymi z przodu samochodu oraz napêdzan± osi± przedni±. W chwili obecnej jest to najczê¶ciej spotykany rodzaj napêdu w samochodach osobowych.


ZALETY:

  • Wystêpuje dobre rozk³ad masy kó³ kierowanych i napêdowych bez wzglêdu na liczbê podró¿uj±cych autem osób, co wp³ywa korzystnie na ³atwo¶æ prowadzenia samochodu w ró¿nych warunkach drogowych.

  • Pojazd dysponuje wiêksz± stateczno¶ci± w ruchu prostoliniowym, wskutek wystêpowania efektu ci±gniêcia auta przez uk³ad napêdowy.

  • Auto z przednim napêdem jest mniej wra¿liwe na podmuchy wiatru bocznego, a w³a¶ciwo¶ci napêdu pomagaj± kierowcy w korygowaæ tor jazdy.

  • Istnieje mo¿liwo¶æ zbudowania prostszej konstrukcji tylnego zawieszenia.

  • Wystêpuj± najmniejsze, spo¶ród wszystkich rodzajów napêdu, straty w przenoszeniu napêdu z silnika na ko³a, co skutkuje mniejszym zu¿yciem paliwa.

  • Mo¿liwo¶æ uzyskania p³askiej pod³ogi nadwozia, co oznacza wiêcej miejsca w kabinie pasa¿erskiej oraz du¿ego i pojemnego baga¿nika.

  • Dziêki mniejszym gabarytom i poprzecznemu umieszczeniu jednostki napêdowej mo¿liwe jest uzyskanie wiêkszej ilo¶ci miejsca w kabinie pasa¿erskiej i pojemniejszego baga¿nika w porównaniu z tylnym uk³adem napêdowym.

  • Mo¿na zastosowaæ d³ugi uk³ad wydechowy, który zapewni lepsze t³umienie ha³asu z silnika i ³atw± zabudowê katalizatora.

  • Napêd przedni jest tañszy w produkcji w porówaniu z napêdem tylnym lub napêdem na cztery ko³a.

  • Mamy mniej elementów sk³adowych, obni¿aj±cych mas± i awaryjno¶æ uk³adu napêdowego.

  • Nie ma problemów z dobrym ch³odzeniem silnika.


WADY:

  • Samochody z napêdzan± przedni± osi± nie maj± problemy z przeniesieniem mocy na asfalt przy ruszaniu i przyspieszaniu, gdy¿ wskutek wystêpowania si³ bezw³adno¶ci przód pojazdu jest odci±¿any W samochodzie z przednim napêdem du¿o ³atwiej dochodzi do po¶lizgu kó³ przy ruszaniu ni¿ ma to miejsce w przypadku aut z tylnym napêdem.

  • Wystepuje gorsza zdolno¶æ auta z przednim napêdem do rozpêdzania siê i pokonywania wzniesieñ. Jest to szczególnie dokuczliwe w warunkach zimowych.

  • Podczas jednoczesnego skrêcania kó³ oraz dodawania gazu przednie ko³a trac± przyczepno¶æ i pojawia siê zjawisko podsterowno¶ci (u¶lizg przednich kó³ na zewn±trz zakrêtu). Do¶æ ³atwo mo¿na sobie poradziæ z t± niedogodno¶ci±, zdejmuj±c nogê z gazu, jednak jednoczesne przy¶pieszanie i skrêcanie jest w przypadku aut z przednim napêdem bardzo ograniczone.

  • Wystêpuje wiêksze obci±¿enie elementów przedniego zawieszenia.

  • Ograniczona d³ugo¶æ umieszczonego poprzecznie silnika.

  • W komorze silnika jest ma³o miejsca i utrudnia to dostêp do niektórych podzespo³ów.

  • Du¿a masa na przednich ko³ach, zw³aszcza przy hamowaniu, mo¿e prowadziæ do przy¶pieszonego zu¿ycia opon i elementów zawieszenia pojazdu.

  • Ograniczenie promienia skrêtu pojazdu przez dopuszczalny k±t skrêcenia przegubów oraz k±t skrêtu kó³ jezdnych.

  • Skomplikowana konstrukcja przedniego zawieszenia.

  • Ograniczenie minimalnego promienia skrêtu.

  • Niekorzystny rozk³ad si³ hamowania.

  • Skomplikowane sterowanie skrzynki biegów.


C. Napêd na wszystkie ko³a (4x4), z ang. AWD.

Mo¿emy wyró¿niæ dwie odmiany napêdu na wszystkie ko³a:

  • sta³y

  • do³±czany.

    W napêdzie sta³ym napêd przekazywany jest czê¶ciowo na o¶ przedni±, a czê¶ciowo na o¶ tyln± (podzia³ mocy przekazywanej na poszczególne osie nie musi wynosiæ 50% przód / 50% ty³). W przypadku napêdu do³±czanego jedna z osi pe³ni rolê napêdu podstawowego, natomiast druga jest do³±czana automatycznie lub rêcznie w zale¿no¶ci od warunków drogowych lub woli kierowcy.

    ZALETY:

  • Napêd na wszystkie ko³a jest optymalny w przypadku pojazdów posiadaj±cych mocne silniki rzêdu kilkustet koni mechanicznych. Jest on równie¿ preferowany w pojazdach, od których wymaga siê maksymalnie efektywnego przemieszczania si³y napêdowej na lu¼nej nawierzchni lub w trudnych warunkach terenowych. Moc jest wówczas przekazywana na poszczególne ko³a w sposób maksymalnie ograniczaj±cy ich po¶lizg w trakcie przy¶pieszania i jazdy.

  • Samochody z napêdem na wszystkie ko³a posiadaj± najwiêkszy potencja³ przyczepno¶ci. Uutrata przyczepno¶ci w pojazdach z takim napêdem wystepuje du¿o po¼niej ni¿ ma to miejsce w autach z napêdzan± osi± przedni± czy z napêdzan± osi± tyln±. Jest to szczególnie widoczne w trudnych warunkach drogowych takich jak: deszcz, ¶nieg, b³oto lub lu¼ny piasek. W takich warunkach posiadanie auta z napêdem na wszystkie ko³a nie wymaga od kierowcy tak du¿ych umiejêtno¶ci pozwalaj±cych na kontrolowanie zachowania pojazdu jak ma to miejsce w przypadku aut z tylnym napêdem. Jako, ¿e moc dzielona jest pomiêdzy poszczególne ko³a w taki sposób aby zminimalizowaæ ich u¶lizg, auta z takim napêdem prowadzi siê du¿o lepiej w ka¿dych warunkach atmosferycznych ni¿ samochody z przednim lub tylnym napêdem. Samochód z napêdem na wszystkie ko³a, który prowadzi kierowca o mniejszych umiejêtno¶ciach, jest w stanie przejechaæ zakrêt tak samo szybko jak auto z tylnym napêdem, prowadzone przez do¶wiadczonego kierowcê.

  • Auta z napêdem 4x4 posiadaj± najlepsze w³asno¶ci trakcyjne w ka¿dych warunkach drogowych.

  • Auta z napêdem na wszystkie ko³a maj± najwiêksz± zdolno¶æ pokonywania wzniesieñ.

  • Wystêpuje niska wra¿liwo¶æ auta na boczny wiatr.

  • Dziêki napêdowi na wszystkie ko³a mo¿na uzyskaæ równomierne zu¿ywanie siê opon.

  • Dziêki zastosowaniu uk³adów roz³±czalnych sprzêgie³ (sterowanych rêcznie lub automatycznie) czêsto mo¿liwe jest ograniczenie stosowania napêdu na wszystkie ko³a tylko do sytuacji rzeczywi¶cie tego wymagaj±cych. Dzieki temu znacz±co redukuje siê warto¶æ strat mechanicznych powstaj±cych w uk³adzie przeniesienia napêdu i ogranicza siê w ten sposób niekorzystny efekt wzrostu zu¿ycia paliwa w autach z napêdem 4x4.


WADY:

  • W granicznym zakresie przyczepno¶ci kó³ podsterowno¶æ pojazdu z napêdem na wszystkie ko³a mo¿e szybko przechodziæ w nadsterowno¶æ, a to wymaga od kierowcy bardzo du¿ych umiejêtno¶ci w zakresie szybkiej i dynamicznej jazdy.

  • Wskutek wiêkszych straty mechanicznych w uk³adzie napêdowym pogarszaj± siê osi±gi pojazdu i nastêpuje wzrost zu¿ycia paliwa.

  • Wystêpuje wiêksza masa uk³adu.

  • Auta z napêdem na wszystkie ko³a, umozliwiaj± bardzo sprawne i szybkie przyspieszanie niezale¿nie od nawierzchni, jednak posiadaj± przy tym co najwy¿ej identyczne lub ze wzglêdu na wieksz± masê gorsze parametry przy hamowaniu jak auta z przednim lub tylnym napêdem.

  • Wystêpuje ograniczenie promienia skrêtu pojazdu przez dopuszczalny k±t skrêcenia przegubów oraz k±t skrêtu kó³ jezdnych.

  • Uk³ad napêdzaj±cy wszystkie ko³a zajmuje najwiêcej miejsca w aucie, jest najbardziej skomplikowany i kosztowny.


Podsumowuj±c nale¿y dodaæ, ¿e aktualnie wszechobecna elektronika pozwala na zastosowanie uk³adów w znacznym stopniu redukuj±cych negatywne cechy poszczególnych rodzajów uk³adów napêdowych w zakresie ich wp³ywu na ³atwo¶æ kierowania pojazdem i komfort podró¿owania. Uk³ady elektronicznej stabilizacji toru jazdy skutecznie wspomagaj± kierowcê i pomagaj± optymalnie wykorzystaæ mo¿liwo¶ci tkwi±ce w uk³adzie napêdowym auta. Odbywa siê to przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego marginesu bezpieczeñstwa i skutecznym ograniczeniu ryzyka przecenienia umiejêtno¶ci posiadanych przez kierowcê. Nale¿y jednak pamietaæ, ¿e mimo znacznego zaawansowania technicznego, uk³ady te ci±gle nie s± w stanie zast±piæ kierowcy i jego trze¼wej oceny sytuacji panuj±cej na drodze.